Smiley face
Smiley face

ΒΙΝΤΕΟ και ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Τι συμβαίνει στα σύνορα Γάζας – Ισραήλ;

  •  
  •  
ΒΙΝΤΕΟ και ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Τι συμβαίνει στα σύνορα Γάζας – Ισραήλ;

ΒΙΝΤΕΟ και ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Τι συμβαίνει στα σύνορα Γάζας – Ισραήλ;
https://intifadagr.wordpress.com/2015/10/30/βιντεο-και-ρεπορταζ-τι-συμβαίνει-στα-σ/
ΒΙΝΤΕΟ και ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Τι συμβαίνει στα σύνορα Γάζας – Ισραήλ;Της Άσμα Αλ Γουλ

Συγκρούσεις ξέσπασαν ξαφνικά κατά μήκος των νότιων, ανατολικών και βόρειων συνόρων της Λωρίδας της Γάζας. Αυτό έχει προκαλέσει ανησυχίες ότι η Γάζα δεν θα βιώσει ποτέ τη σταθερότητα.

Παλαιστίνιοι νέοι επιμένουν να φτάνουν στο σιδερένιο φράχτη που χωρίζει τη Λωρίδα της Γάζας από την Πράσινη Γραμμή, στα ανατολικά του στρατοπέδου προσφύγων Μπουρέιτζ. Στις 10 Οκτωβρίου και τις μέρες που ακολούθησαν, κατάφεραν να περάσουν το φράχτη και να κρεμάσουν την παλαιστινιακή σημαία.

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, διαδηλωτές κατάφεραν να περάσουν τα σύνορα· μετά την απόσυρση από τη Γάζα το 2005, το Ισραήλ επέβαλε μια «νεκρή ζώνη» μεταξύ 600 και 1.000 μέτρων στα σύνορα. Παρόλο που η πολιτική εκεχειρία μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς μετά τον πόλεμο του 2012 όριζε ότι αυτή η ζώνη θα περιοριστεί, το Ισραήλ δεν το τήρησε.

Καθώς ετοιμάζει μια μολότοφ, ο Άλι, 27 ετών, λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Υψώσαμε τη σημαία αλλά [οι Ισραηλινοί στρατιώτες] την κατέβασαν. Την υψώσαμε και πάλι, και αμόλησαν τα σκυλιά εναντίον μας· τους πετάξαμε μεγάλες πέτρες».

Ο Άλι, που φορά κεφίγια, προσθέτει: «Σκότωσαν όλους μου τους φίλους στους προηγούμενους πολέμους. Είμαι ο μόνος που επέζησε. Θέλω να ακολουθήσω τους φίλους μου στο θάνατο. Έχω χάσει την ελπίδα μου σε οτιδήποτε, στον Αμπού Μάζεν [τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς], στη συμφιλίωση και στα [πολιτικά] κόμματα.»

Ο Μπιλάλ, ο φίλος του Άλι, είναι εντελώς διαφορετικός. Αναζητά τη ζωή. Ο Μπιλάλ, 21 ετών, λέει: «Θέλουμε να ζούμε ελεύθερα. Θέλουμε να πούμε στα αδέλφια μας στη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ ότι αντιστεκόμαστε μαζί σας».

Ο Άλι γεμίζει το μπουκάλι με τη βενζίνη και τοποθετεί ένα κομμάτι ύφασμα στο λαιμό του μπουκαλιού. Ο Μπιλάλ, του οποίου το δεξί πόδι ακρωτηριάστηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, δεν μπορεί να βοηθήσει τον Άλι· ο Μπιλάλ στέκεται όρθιος χρησιμοποιώντας τις πατερίτσες του.

Ο Άλι είναι έτοιμος. Ο Μπιλάλ περπατά στο πλευρό του, στον μακρύ και στενό δρόμο με άμμο που οδηγεί στους απέραντους λόφους που ατενίζουν τα σύνορα.

Κι άλλοι άνθρωποι αρχίζουν να συγκεντρώνονται μετά την προσευχή της Παρασκευής, στις 16 Οκτωβρίου, η οποία έχει κηρυχτεί «ημέρα οργής» από παλαιστινιακές οργανώσεις όπως η Ισλαμική Τζιχάντ.

Ο δρόμος γρήγορα γεμίζει με εκατοντάδες νέους, όπου τριαντάρηδες και σαραντάρηδες σπανίζουν, εκτός από τους δημοσιογράφους.

Καθώς προχωρούν, κάποιοι κρατούν σφεντόνες, και άλλοι μολότοφ. Πολλοί κουβαλούν μάρμαρα, ενώ οι περισσότεροι έχουν κρεμμύδια που χρησιμοποιούν για να μετριάσουν την επίδραση των δακρυγόνων.

Ο Ιμπν Φιλαστίν (ψευδώνυμο) λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Συμμετέχω στις διαδηλώσεις στα σύνορα κρατώντας μια σφεντόνα φτιαγμένη από λάστιχο και ένα σχοινί. Μέχρι τώρα δεν έχω χτυπήσει κανέναν Ισραηλινό στρατιώτη».

Ενθουσιασμός και ετοιμότητα δείχνουν να επικρατούν στην περιοχή. Το πλήθος των νεαρών γρήγορα κατακλύζει τους αμμόλοφους. Αυτοί που είναι πιο τολμηροί προχωρούν προς το σιδερένιο φράχτη. Κάποιοι βάζουν φωτιά σε λάστιχα. Ο Γουαέλ, 16 ετών λέει: «Ο μαύρος καπνός εμποδίζει τους ανθρώπους να βλέπουν και έτσι θα μπορέσουμε να ξεγλιστρίσουμε ως το φράχτη χωρίς να μας δουν οι στρατιώτες».

Ο Ιζ αλ-Ντιν, 10 ετών, θέλει να συμμετάσχει στη συγκέντρωση αλλά ο θείος του, του λέει να φύγει. Ο θείος του λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Πάνε δυο μήνες που ήρθε από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Είναι παλαβός· θα μπορούσε να σκοτωθεί εδώ». Το παιδί μοιάζει θυμωμένο και απογοητευμένο καθώς γυρίζει πίσω.

Οι συγκρούσεις ξεκίνησαν στις 9 Οκτωβρίου, ως ανταπόκριση στο λαϊκό ξεσηκωμό στη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ.

[Βίντεο από το Mondoweiss. Κάντε κλικ στο εικονίδιο για ελληνικούς υπότιτλους]

Στη Γάζα, τουλάχιστον 15 άτομα έχουν σκοτωθεί από την έναρξη των περιστατικών [ΣτΜ. πλέον τουλάχιστον 17] ως αποτέλεσμα των επιθέσεων· στους νεκρούς συμπεριλαμβάνονται μια μητέρα και η κόρη της.

Τα πλήθη στέκονται απέναντι στα στρατιωτικά οχήματα που είναι παρκαρισμένα πίσω από το φράχτη. Ο Ιμπραχίμ, 23 ετών, λέει στο Αλ Μόνιτορ, «Θέλω να τους προσεγγίσω, και να αιχμαλωτίσω έναν στρατιώτη για χάρη της Ιερουσαλήμ και των κατοίκων της και για να αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας».

Όλοι κρύβουν τα ονόματά τους, και τα πρόσωπά τους σε περίπτωση που υπάρχουν κάμερες, και καθώς πλησιάζουν το φράχτη. Αυτοί είναι οι κανόνες εμπλοκής που τηρούν, χωρίς να το έχουν κανονίσει από πριν.

Λίγα λεπτά μετά, εκτοξεύονται δακρυγόνα προς πάσα κατεύθυνση. Είναι δύσκολο να προβλέψεις που θα πέσει το δακρυγόνο. Το αέριο προκαλεί μια αίσθηση ασφυξίας και καψίματος. Οι συγκεντρωμένοι μοιράζονται τα κρεμμύδια για να μυρίσουν.

Ένας νεαρός με δάκρυα να καλύπτουν το κοκκινισμένο πρόσωπό του, φωνάζει: «Είναι δηλητηριώδες αέριο». Ένας άλλος απαντά: «Ανέπνεε κανονικά. Η επίδρασή του θα φύγει σε λίγα λεπτά». Αυτοί που δεν το αντέχουν λιποθυμάνε.

Όταν κάποιος λιποθυμήσει, οι νεαροί μαζεύονται γύρω του, τον μεταφέρουν μακριά και καλούν ασθενοφόρο. Τα πληρώματα θα προσπαθήσουν να τον φροντίσουν επί τόπου. Εάν δεν συνέλθει, θα τον πάρουν στο κοντινότερο νοσοκομείο.

Ο νοσηλευτής Αμπού Άχμεντ λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Περισσότερα από 20 ασθενοφόρα και εκατοντάδες εθελόντριες και εθελοντές και νοσηλευτές είναι παρόντες στα «θερμά» σύνορα από την Παρασκευή [9 Οκτωβρίου].»

Η κατάσταση γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνη. Οι διαδηλωτές στα σύνορα επαναλαμβάνουν ότι πυροβολείται κόσμος με πραγματικά πυρά. Οι δημοσιογράφοι, συμπεριλαμβανομένης της ανταποκρίτριας του Αλ Μόνιτορ, απομακρύνονται από την περιοχή και κατευθύνονται προς το βορρά, προς το πέρασμα του Μπέιτ Χανούν (Έρεζ).

Οι νεαροί μπαίνουν στη δεύτερη παλαιστινιακή πύλη του περάσματος του Μπέιτ Χανούν, και ο δρόμος του ενός χιλιομέτρου γεμίζει νέους, παιδιά, γυναίκες και νοσηλευτές. Είναι η πρώτη φορά που οι περισσότεροι από αυτούς μπαίνουν στην περιοχή, που είναι απαγορευμένη για όλους εκτός από τους ταξιδιώτες και το προσωπικό των εγκαταστάσεων του περάσματος.

Οι συγκρούσεις φαίνονται άνισες. Οι στρατιώτες προστατεύονται πίσω από ένα τεράστιο τσιμεντένιο τείχος, ενώ οι διαδηλωτές στέκονται σε απόσταση βολής. Ο Μαχμούντ, 21 ετών, λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Πριν λίγο ένας νεαρός σκοτώθηκε από έναν Ισραηλινό σκοπευτή, και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν» – αναφέρεται στον Γιαχία Φερχάτ, 24 ετών, του οποίου ο θάνατος ανακοινώθηκε στις 16 Οκτωβρίου από το Υπουργείο Υγείας.

Κάποιοι έρχονται από περιέργεια για να δούνε πως πάνε τα πράγματα. Ο Νουρ, 35 ετών, λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Μπορώ να καταλάβω γιατί πετάμε πέτρες στους Ισραηλινούς στρατιώτες στη Δυτική Όχθη, [καθώς] και οι δύο πλευρές είναι η μια απέναντι στην άλλη. Αλλά οι σκοπευτές εδώ βάζουν στο στόχαστρο τους νέους πίσω από το τσιμεντένιο [τείχος].»

Ξαφνικά, οι διαδηλωτές αρχίζουν να τρέχουν για να ξεφύγουν από τα δακρυγόνα, σχηματίζοντας ανθρώπινο κύμα. Κατά διαστήματα, ένας από τους νεαρούς θα πετάξει πίσω το κάνιστρο του δακρυγόνου προς τους Ισραηλινούς στρατιώτες ή θα το καλύψει και μετά θα αρχίσει να τρέχει πίσω προς τους στρατιώτες. Περνάνε ώρες με τους διαδηλωτές να πηγαινοέρχονται.

Κατά ειρωνικό τρόπο, το πέρασμα λειτουργεί ακόμα. Κάποιοι από τους ταξιδιώτες κατεβαίνουν από το μικρό αμαξίδιο του γκολφ που χρησιμοποιείται για να διασχίζουν τις στενές λωρίδες στο πέρασμα, προς την πύλη για να πάρουν τα λεωφορεία και να απομακρυνθούν από τις συγκρούσεις.

Η Ουμ Χάλεντ Αμπού Σαμντάνα, μια 66χρονη ταξιδιώτισσα από την Ιερουσαλήμ, λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Ήταν ένα όμορφο ταξίδι [από την Ιερουσαλήμ]. Όταν προσεγγίσαμε τη Γάζα, ακούσαμε ότι γίνονται συγκρούσεις στο συνοριακό πέρασμα, κάτι που μας προκάλεσε ανησυχία».

Οι περισσότεροι νέοι κουβαλάνε τρανζιστοράκια ή χρησιμοποιούν τα κινητά τους για να μαθαίνουν τα νέα. Μόλις ανακοινώνεται ο θάνατος ενός Παλαιστίνιου ή ενός Ισραηλινού στρατιώτη, φωνάζουν τα νέα.

Ο Γιούσεφ, 22 ετών, λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Οι νέοι προέρχονται από διαφορετικές τάξεις και πολιτικές τάσεις. Η Ιερουσαλήμ είναι στην καρδιά μας. Δε θα παραμείνουμε άπραγοι απέναντι στο Ισραήλ».

Οι νέοι βιώνουν πολύ μεγάλη κρίση στη Γάζα. Ο αποκλεισμός έχει ενταθεί, και πάνε μήνες από τότε που το συνοριακό πέρασμα στη Ράφα έχει κλείσει. Επιπλέον, η συμφιλίωση [ΣτΜ. μεταξύ Χαμάς και Φατάχ], και η διαδικασία ανοικοδόμησης έχουν καθυστερήσει και η ανεργία έχει φτάσει το 43,9%, το υψηλότερο ποσοστό στον κόσμο, σύμφωνα με την Υπηρεσία Ανακούφισης και Έργων για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή, του ΟΗΕ (UNRWA).

Η Ουμ αλ Άμπεντ, 45 ετών, ψάχνει τα τέσσερα παιδιά της μέσα στο πλήθος, στο συνοριακό πέρασμα. Βρίσκει μόνο την 9χρονη Μάλακ. Η Ουμ αλ Άμπεντ παίρνει την Μάλακ από το χέρι και λέει στο Αλ Μόνιτορ: «Θέλει να πετάξει πέτρες, ρισκάρει τη ζωή της». Η Μάλακ μοιάζει θυμωμένη και γρήγορα ξεφεύγει από το χέρι της μητέρας της και επιστρέφει εκεί που γίνονται οι συγκρούσεις.

Όταν η ανταποκρίτρια του Αλ Μόνιτορ φεύγει από το μέρος, η Ουμ Αλ Άμπεντ ακόμα ψάχνει για τα άλλα της παιδιά.

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν κατά την επιστροφή μας από το Μπουρέιτζ. Ο Ιζ Αλ Ντιν κρυβόταν πίσω από τα πλήθη που κατευθύνονταν προς το σημείο των συγκρούσεων.

Αυτή η γενιά, που δεν έζησε την πρώτη ιντιφάντα, κάνει τώρα τη δική της εξέγερση.

Άρθρο μεταφρασμένο από το Al Monitor[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Smiley face
Smiley face
  •  
  •