Smiley face
Smiley face

H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.

  •  
  •  

H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.
ΠΗΓΗ
Η «ηθική» της άρχουσας τάξης.

Μιας και αναφερόμαστε στον όρο «άρχουσα τάξη», οφείλουμε να την ορίσουμε. Με αυτόν τον όρο περιγράφουμε το σύνολο των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλετικής ή ταξικής προέλευσης, που είναι σε θέση να ασκούν εξουσία σε μεγάλο μέρος ενός Έθνους ή στο σύνολο αυτού. Πρακτικά σήμερα, αυτό το σύνολο αποτελείται από πολιτικούς, υψηλά ιστάμενους κρατικούς υπαλλήλους και manager και ισχυρούς κεφαλαιοκράτες (καπιταλιστές). Οι τελευταίοι αποτελούν και την ανώτατη βαθμίδα στην ιεραρχία της άρχουσας τάξης.
Όταν λέμε «ηθική» εννοούμε τον μόνιμο τρόπο του πράττειν ενός ανθρώπου ή ενός συνόλου ανθρώπων με κοινές πρακτικές και συμπεριφορές. Με αυτό τον τρόπο περνάμε εννοιολογικά από την ατομική ηθική, στην εθνική ή ταξική ηθική, οι οποίες αποτελούν συλλογικές συμπεριφορές τις οποίες περιγράφουμε εστιάζοντας στα κοινά τους χαρακτηριστικά, παρά τις όποιες επί μέρους αποκλίσεις των ατόμων που εμπεριέχονται στο σύνολο. Αυτό είναι κοινή πρακτική στην μελέτη και περιγραφή οποιουδήποτε συνόλου.

Για να κατανοήσουμε την ηθική της άρχουσας τάξης, πρέπει να δούμε πως αυτή σχηματίστηκε μέσα στο ιουδαϊκής έμπνευσης καπιταλιστικό σύστημα, πως διατηρείται και πως αναπαράγεται βιολογικά και ταξικά. Είναι βέβαιο ότι ο σχηματισμός της καθόρισε στο μέγιστο βαθμό την ηθική της υπόσταση. Στα πλαίσια του παρόντος άρθρου θα περιοριστούμε στη χώρα μας. Η εγχώρια άρχουσα τάξη έχει αρκετά κοινά με τις αντίστοιχες της Ευρώπης πλέον, αλλά έχει και πολλές διαφορές.

Μετά την εθνική επανάσταση του 1821 και την δημιουργία ενός Αγγλικού προτεκτοράτου εννέα χρόνια αργότερα που ονομάστηκε «Ελληνικό Κράτος», στην Ελλάδα φυσικά και δεν υπήρχε καπιταλισμός, αλλά μόνο πλούσιοι έμποροι και γαιοκτήμονες καθώς και η πάμπλουτη για τα δεδομένα εκείνης της εποχής εκκλησία. Οι εβραιοσάξωνες αποικιοκράτες, οι μόνοι πραγματικοί κυρίαρχοι της «ελεύθερης» Ελλάδας, εφάρμοσαν ως βασική τεχνική πολιτικού ελέγχου τη διαφθορά. Χρηματοδοτούσαν πολιτικά πρόσωπα και κόμματα τα οποία έλεγχαν, με σκοπό η χώρα να μείνει για πάντα ένας φτωχός δούλος του στέμματος. Άλλωστε στον κοινοβουλευτισμό, όποιος ελέγχει το χρήμα ελέγχει το κράτος. Σταδιακά, καθώς η χώρα αστικοποιούνταν ανεξέλεγκτα και εκβιομηχανιζόταν ελεγχόμενα, σχηματίστηκε από τα παλιά «τζάκια» η νέα τάξη των μεταπρατών (κομπραδόρων) του ιουδαιοσαξωνικού κεφαλαίου, δηλαδή η μελλοντική άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Ποια ήταν λοιπόν η «ηθική» αυτών των ανθρώπων και της τάξης τους;

Αυτοί οι άνθρωποι ήταν κατά κανόνα έμποροι (επάγγελμα που ακόμα και το όνομά του παραπέμπει στον «αιώνιο» πλανόδιο απατεώνα) και τσιφλικάδες οι οποίοι φυσικά είχαν αποκτήσει τα τσιφλίκια τους, από την διαπλοκή τους με την οθωμανική εξουσία. Τόσο «Έλληνες» ήταν, αυτοί που έτρεξαν να προσφέρουν τις πολιτικές και οικονομικές υπηρεσίες τους στους Άγγλους αποικιοκράτες που ίδρυσαν το νεοελληνικό προτεκτοράτο.

Επρόκειτο λοιπόν για ανθρώπους εξαρχής διεφθαρμένους μέχρι το μεδούλι, οι οποίοι ως μεταπράτες του εβραιοσαξωνικού τραπεζικού, εμπορικού και βιομηχανικού κεφαλαίου σχημάτισαν την πρώτη ελληνική άρχουσα τάξη, γνήσιο πνευματικό τέκνο της οποίας αποτέλεσε και ο ελληνικός «εθνικισμός» του περασμένου αιώνα, με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις. Δεν είμαστε, ούτε θα γίνουμε ποτέ, ιδεολογικοί απόγονοι της Πινελόπης (Μπεν-άκη) Δέλτα, του Δραγούμη, της Σίτσας, του μπάρμπα πιόνι Μεταξά και κανενός ρουφιάνου τουρκόσπορου Φαναριώτη.

Είμαστε ιδεολογικοί απόγονοι της Ευρωπαϊκής βιολογικής αριστοκρατίας, όπως αυτή ξεπήδησε μέσα από το Ευρωπαϊκό προλεταριάτο και μέρος της Ευρωπαϊκής αστικής τάξης, χάρη στον ιδεολογικό διαφωτισμό της Συντηρητικής Επανάστασης, του Εθνικοσοσιαλισμού και του Σοσιαλιστικού Φασισμού του μεσοπολέμου.

O «Ελληνικός Εθνικισμός» του περασμένου αιώνα, ούτε Ελληνικός ήταν καθώς ήταν ουσιαστικά αποκομμένος από τις ανάγκες του Ελληνικού λαού, ούτε Εθνικισμός ήταν, διότι δεν είχε κανένα ουσιαστικό εθνικοφυλετικό περιεχόμενο και κυρίως διότι υπηρετούσε δουλικά τον Αγγλοεβραϊκό ιμπεριαλισμό.

Αυτή λοιπόν η άρχουσα τάξη, εκ φύσεως διεφθαρμένη, έφτιαξε ένα διεφθαρμένο Ελληνικό κράτος για λογαριασμό των αποικιοκρατών. Έμενε μόνο το επόμενο βήμα, δηλαδή αυτή η διεφθαρμένη άρχουσα τάξη να παραδοθεί στη διαστροφή. Αυτό δεν άργησε και πολύ να γίνει. Ήδη από τις αρχές του περασμένου αιώνα, οι γόνοι των επικυρίαρχων, ξόδευαν περιουσίες «σπουδάζοντας» σε οίκους ανοχής και χαρτοπαικτικές λέσχες της Ευρώπης και ανέπτυσσαν ιδιαίτερους «ανδρικούς» δεσμούς μεταξύ τους. Άλλωστε, όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος Schopenhauer, οι φτωχοί πάσχουν από ένδεια, ενώ οι πλούσιοι από πλήξη!

Ήταν όμως τόσο ισχυρή, η Ελληνική πατριαρχική κοινωνία και ο κοινωνικός συντηρητισμός στα λαϊκά στρώματα, στη μέση τάξη και στο προλεταριάτο, που δεν τολμούσαν να δημοσιοποιήσουν τον έκλυτο βίο τους, και σπανίως διέρρεαν στον εθνικό τύπο πληροφορίες σχετικά με αυτό. Για να δημοσιοποιούν τον τρόπο ζωής τους χωρίς να προκαλούν τη λαϊκή οργή, θα έπρεπε με κάθε τρόπο να μολυνθούν τα λαϊκά στρώματα από τον φιλελευθερισμό.

Η Μαρξιστική «απελευθέρωση» και ο κοινωνικός φιλελευθερισμός ανέλαβαν, κυρίως μετά την πτώση της επταετίας, το βάρος της ιδεολογικής διαστροφής της κοινωνίας, χάρη στο άφθονο χρήμα των εγχώριων καπιταλιστών αλλά και εξαιτίας της πολιτικής καταπίεσης υπερεθνικών οργανισμών όπως ο Ο.Η.Ε, ο Ο.Α.Σ.Ε και η Ε.Ε. Βέβαια πέρασε πάνω από ένας αιώνας, μέχρι η άρχουσα τάξη να καταστρέψει τον συντηρητισμό και να επιβάλει τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, όμως σταδιακά πέτυχε το στόχο της, κυρίως χάρη στα υπερεθνικά αφεντικά της που μέσω του δανεισμού και των επιδοτήσεων εξάρτησαν ολοκληρωτικά τη χώρα από τη βούλησή τους.

Η συνεχής προβολή της ομοφυλοφιλίας ως μιας φυσιολογικής σεξουαλικής συμπεριφοράς μέσω των «τεχνών» και της λογοτεχνίας, η εξαγορά «επιστημόνων» και η στράτευσή τους στην ομοφυλοφιλική ατζέντα (homosexual agenda), η υπερσεξουαλικοποίηση των κοινωνικών προτύπων και η χρηματοδότηση των δράσεων υπέρ κάθε μορφής σεξουαλικής διαστροφής μέσω των Μ.Κ.Ο, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του προπαγανδιστικού πολέμου που διεξάγει η άρχουσα τάξη σε όλες τις δυτικές κοινωνίες για να εξαλείψει τον κοινωνικό συντηρητισμό.

Το αποκορύφωμα αυτής της προσπάθειας είναι η κρατική καταστολή όλων όσων έχουν διαφορετική άποψη επί του θέματος, μέσω της επιβολής αντιρατσιστικών νόμων και της χρηματοδότησης των παρακρατικών εγκληματικών ομάδων της αριστεράς ως δύναμη κρούσης υπέρ των εκφυλισμένων και των αφεντικών τους. Έχοντας στα χέρια τους άφθονο κλεμμένο χρήμα για προπαγάνδα, διεθνείς διασυνδέσεις και τις κρατικές και παρακρατικές δυνάμεις καταστολής, κατάφεραν σταδιακά να πλήξουν σοβαρά τον κοινωνικό συντηρητισμό και να επιβάλλουν την εκπόρνευση των πάντων στα αφεντικά. Τα τελευταία χρόνια άλωσαν και τη θεσμοθετημένη εκπαίδευση μέσω των μαθημάτων για την «ταυτότητα φύλου» και έπεται συνέχεια…

Ποιοι όμως ήταν και είναι οι λόγοι, που η διεφθαρμένη και διεστραμμένη άρχουσα τάξη επέβαλε μαζί με τους υπερεθνικούς εντολοδότες της την κοινωνική διαφθορά και διαστροφή;

Κοινωνική αναπαραγωγή και ταξικός πόλεμος.

Θα ήταν ηλίθιο να πιστέψουμε, ότι όλα τα μέλη της άρχουσας τάξης συμμετέχουν σε μια συνωμοσία. Ένα μέρος αυτών των ανθρώπων απλά αναπαράγει το είδος του. Πρόκειται για ανθρώπους που ουσιαστικά ανέκαθεν λειτουργούσαν και λειτουργούν ως εργολάβοι του κράτους στους ολιγοπωλιακούς ή μονοπωλιακούς τομείς των κατασκευών, της ενέργειας, της υγείας, των εξοπλισμών κλπ και «λαδώνουν» αξιωματούχους του κράτους οι οποίοι επίσης ανήκουν στην άρχουσα τάξη, για να κλείσουν δουλειές.

Ανακυκλώνουν μεταξύ τους το χρήμα που κλέβουν: (α) από τους φόρους, (β) την υπεραξία της λαϊκής εργασίας και (γ) την καπιταλιστική κερδοσκοπία στα είδη πρώτης ανάγκης! Ουσιαστικά πρόκειται για μια διαπλοκή κράτους και κεφαλαίου η οποία συνεχώς αντλεί χρήμα από τα λαϊκά στρώματα για να πλουτίζει η εξουσία και να πληρώνει «νταβατζιλίκι» στους παγκόσμιους τοκογλύφους που της εξασφαλίζουν την κυριαρχία επί του λαού.

Όντας οι ίδιοι διεφθαρμένοι, θεωρούν τη διαφθορά ως ένα φυσιολογικό γι αυτούς κοινωνικό φαινόμενο, που «λαδώνει» τα γρανάζια της μηχανής τους. Φυσικά οι ίδιοι άνθρωποι, ζώντας μέσα στην πλήξη του κλεμμένου πλούτου τους, καταφεύγουν σε παντός είδους έκφυλες απολαύσεις (πορνεία, ομοφυλοφιλία, ναρκωτικά, σαδομαζοχισμός κλπ), προκειμένου να καταπολεμήσουν την πλήξη τους. Επομένως η κοινωνική διαστροφή γι αυτούς είναι τρόπος ζωής και ο τρόπος ζωής της μεγάλης πλειοψηφίας των λαϊκών και μεσοαστικών στρωμάτων είναι γι αυτούς «βαρετός» και «κοινότυπος».

Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι πηγαίνουν πολύ πιο μακριά την κοινωνική παρακμή, βλέποντας σε αυτήν ένα πολύτιμο εργαλείο ταξικού πολέμου που προσφέρει: (α) ηθική νομιμοποίηση (β) πολυδιάσπαση του λαού (γ) υπονόμευση του ηθικού του Έθνους.

H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.7Η κοινωνική παρακμή προσφέρει ηθική νομιμοποίηση του χρηματισμού, καθώς διευρύνει αυτή την πρακτική στον λαό που θέλει να ικανοποιήσει τις ζωτικές του ανάγκες. Όταν πρέπει να «λαδώσεις» για να καλύψεις τις ζωτικές σου ανάγκες, αρχίζεις να θεωρείς τον χρηματισμό ως φυσιολογικό. Με αυτήν όμως τη πρακτική του χρηματισμού, με την οποία τα μεσαία και λαϊκά στρώματα εξασφαλίζουν λίγα ψήγματα ευτυχίας, η άρχουσα τάξη τους κλέβει τη ζωή! Άλλωστε μια τίμια εργατική τάξη δεν θα ανεχόταν για πολύ να την εξουσιάζουν πλιατσικολόγοι και λωποδύτες.

Η κοινωνική διαφθορά τους προσφέρει την πολυδιάσπαση του λαού, καθώς πάντοτε η άρχουσα τάξη «λαδώνει» με χρήμα και προνόμια τα μεσαία και κατώτερα στελέχη των επιχειρήσεων και του δημοσίου καθώς και τους συνδικαλιστές, ώστε να κρατάνε το στόμα τους κλειστό και να εργάζονται εντατικά για το λαϊκό ξεζούμισμα και την προώθηση της διαστροφικής πολυφυλετικής και πανσεξουαλικής ατζέντας της άρχουσας τάξης.

Τέλος ένας εκφυλισμένος λαός δεν θα ανέλθει ποτέ σε Έθνος. Θα παραμείνει μια άμορφη μάζα καταναλωτών που θα παλεύουν για τον «επιούσιο» και ο «επιούσιος» πάντα θα τους λείπει… Ένας εκφυλισμένος λαός δεν επαναστατεί, δεν πορεύεται σε νέους δρόμους συγκρουσιακούς με την εξουσία, δεν αμφισβητεί, δεν ανοίγει με τη βια τον δρόμο που του κλείνουν τα αφεντικά του. Δεν θα γνωρίσει ποτέ ούτε την όψη ούτε την κόψη του σπαθιού την τρομερή… Αυτού του σπαθιού που μπορούν να το σηκώσουν και να πάρουν τα κεφάλια της άρχουσας τάξης, μόνο οι «μπολσεβίκοι της δεξιάς».

Φυλετικά – Σοσιαλιστικά – Ελεύθερα.

Smiley face
Smiley face
  •  
  •