Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt
Search in comments
Filter by Custom Post Type

Smiley face

Η Ρωσία εξελίσσεται σε απόλυτο εγγυητή ασφαλείας στην Μέση Ανατολή

Η Ρωσία εξελίσσεται σε απόλυτο εγγυητή ασφαλείας στην Μέση ΑνατολήΗ Ρωσία εξελίσσεται σε απόλυτο εγγυητή ασφαλείας στην Μέση Ανατολή
ΠΗΓΗ Γ. Λιναρδής

Η ήττα των μισθοφόρων της Δύσης ισλαμοσυμμοριτών, η επέμβαση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων στην Συρία, η απόφαση του Τραμπ για την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την βόρεια Συρία έχουν σαφέστατα επηρεάσει τις συμμαχίες, τις σχέσεις και τις ακολουθούμενες πολιτικές των κρατών της περιοχής τόσο μεταξύ των όσο και με την Ρωσία.

Ας ξεκινήσουμε με τις σχέσεις Ρωσίας-Ισραήλ. Από την δεκαετία του 1990 το Ισραήλ και η Ρωσία απολαμβάνουν μια φιλική σχέση. Ωστόσο η στρατιωτική επέμβαση της Μόσχας στον συμμοριτοπόλεμο της Συρίας και η συντριβή των τζιχαντιστών που ήταν σύμμαχοι του Τελ Αβίβ, άλλαξε την δυναμική των ρωσο-ισραηλινών σχέσεων. Το Ισραήλ ανησυχεί σφόδρα για την εμβάθυνση της στρατιωτικής παρουσίας του Ιράν στην Συρία, μια παρουσία που περιλαμβάνει την δημιουργία βάσεων στο συριακό έδαφος και την διάθεση στην Χεζμπολάχ του Λιβάνου σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Τα τελευταία δυο χρόνια και ιδίως μετά την ολοκληρωτική ήττα του ISIS, το Ισραήλ είχε ξεκινήσει μια συστηματική αεροπορική εκστρατεία εναντίον των ιρανικών στρατιωτικών βάσεων στην Συρία, κάτι που η Ρωσία ανεχόταν μέχρι του πρόσφατου γεγονότος υποβολιμαίας κατάρριψης του ρωσικού στρατιωτικού αεροσκάφους IL-20 από την ισραηλινή πολεμική αεροπορία που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 15 Ρώσων στρατιωτικών. Η Μόσχα σηματοδότησε την δυσαρέσκεια της προμηθεύοντας στην Δαμασκό αντιαεροπορικά συστήματα S-300, αποκλείοντας έτσι την διείσδυση των ισραηλινών μαχητικών στον συριακό εναέριο χώρο.

Δεδομένου ότι η Ρωσία αποκλείεται να παραιτηθεί από την γεωστρατηγική της επένδυση στο καθεστώς Άσαντ και θα συνεχίσει να προσφέρει τόσο στην Δαμασκό όσο και στην Τεχεράνη υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, η στρατηγική της Ουάσιγκτον και του Ισραήλ να εξασφαλίσουν την αποχώρηση των ιρανικών δυνάμεων από την Συρία συνεπαγόταν τον κίνδυνο μιας ευρείας, τουλάχιστον περιφερειακής, στρατιωτικής αντιπαράθεσης για την οποία δεν ενδιαφερόταν ο Τραμπ. Εξ άλλου η πρωθύστερη στρατηγική αυτών των δυο για απομάκρυνση του Άσαντ από την εξουσία ήδη είχε ακυρωθεί από το 2015 με την στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας. Με μια εκπληκτική αλλαγή πολιτικής ο Τραμπ διέταξε την αποχώρηση των λιγοστών αμερικανικών δυνάμεων από την Συρία, απομακρύνοντας έτσι κάθε εμπόδιο στην στρατιωτική παρουσία της Τεχεράνης στην περιοχή. Αυτό το γεγονός θέτει προφανώς τις βάσεις για μια ευρύτερη εδραίωση εξουσίας του Ιράν στην Μέση Ανατολή, πρωτίστως εδραίωση κατά των συμφερόντων του Ισραήλ.

Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία το Ισραήλ αναγκάζεται, έχοντας στην αυλή του την παρουσία της Χεζμπολάχ και του Ιράν, να στραφεί προς την Ρωσία, όπως εξ άλλου και η Τουρκία με το ζήτημα των Κούρδων. Από την πλευρά της η Ρωσία χρειάζεται το Ιράν και την Χεζμπολάχ για να σταθεροποιήσει την Συρία, όπως χρειάζεται και την απομάκρυνση της Τουρκίας από την βόρεια Συρία για να εξασφαλίσει την εδαφική κυριαρχία της χώρας, κάτι που συνεπάγεται λύση του κουρδικού ζητήματος στην περιοχή, λύση η οποία δεν μπορεί να είναι εις βάρος των Κούρδων του PYD. Προφανώς η Μόσχα δεν θέλει ούτε το Ιράν, ούτε την Χεζμπολάχ, ούτε και τους Κούρδους να ασκούν υπερβολική επιρροή στην συριακή πολιτική. Με απλά λόγια η Ρωσία είναι αυτή που θα καθορίσει την διαδρομή στην πολιτική λύση της συριακής εξίσωσης, μια λύση που η σταθερά της είναι η κατοχύρωση της εθνικής ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας, πιθανώς σε ομοσπονδιακό επίπεδο, της Συρίας.

Συμπερασματικά οι εξελίξεις δημιουργούν μια νέα δυναμική στην Μέση Ανατολή. Υπό αυτές τις συνθήκες η Ρωσία γίνεται ο εξέχων διαμεσολαβητής για την ασφάλεια του Ισραήλ και της Τουρκίας, αλλά και της Ιορδανίας και του Λιβάνου, με επίκεντρο την Συρία. Η στρατηγική συνεργασία των χωρών της περιοχής με την Ρωσία μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση περιστατικών κλιμάκωσης στα σύνορα και περιφερειακό πόλεμο.