Η απύθμενη Πηγάδα του φιλελευθερισμού.


Η απύθμενη Πηγάδα του φιλελευθερισμού.Η απύθμενη Πηγάδα του φιλελευθερισμού.
ΠΗΓΗ

Του Evpaty Kolovrat
Στο βίντεο που ακολουθεί θα παρακολουθήσετε ένα υπανθρώπινο υποκείμενο, που κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει εργαστεί ποτέ πραγματικά στην ζωή του, να ζητάει με επιτακτικό τρόπο από το Αμερικανικό κράτος να ανοίξει στα σύνορα στους Μεξικανούς και λοιπούς τριτοκοσμικούς μετανάστες διότι, όπως ισχυρίζεται, η λευκή εργατική τάξη πλέον είναι αντιπαραγωγική, κουρασμένη και οι λευκοί Αμερικάνοι εργάτες είναι τεμπέληδες.

Στην ουσία τα αφεντικά για να μειώσουν το κόστος παραγωγής, θέλουν να χρησιμοποιήσουν πεινασμένους και εξαθλιωμένους μετανάστες από τον Τρίτο Κόσμο, οι οποίοι θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί και δεν θα νοιάζονται για περαιτέρω διεκδικήσεις και εργασιακά δικαιώματα.

Αυτές οι ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις έχουν ακουστεί όχι μόνο στην Αμερική αλλά και στην Ευρώπη.

Θα πει κάποιος ότι τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη υπάρχουν τα λεγόμενα εθνικό-λαϊκίστικα (ας τα πούμε με το όνομά τους ακροδεξιά) κινήματα που αντιδρούν στην αθρόα τριτοκοσμική μετανάστευση. Σύμφωνοι, αλλά όπως είπε και ο Alain de Benoist, οποίος αντιδρά στην μετανάστευση αλλά όχι στον καπιταλισμό είναι εξίσου υποκριτής με αυτόν που αντιδρά στον καπιταλισμό αλλά όχι στην μετανάστευση. Αυτό φαίνεται από τις δηλώσεις του δεξιού (και εναντίον της μετανάστευσης) Αυστριακού καγκελαρίου, που ζητούν από τους εργαζόμενους των χωρών τους να δουλεύουν δωδεκάωρο με λιγότερες αποδοχές, έτσι ώστε τα αφεντικά να είναι ευχαριστημένα και να μην χρειάζονται πλέον την υπηρεσία των μεταναστών, αφού θα υπάρχει το λευκό εξαθλιωμένο προλεταριάτο που θα τους κάνει πλέον την δουλειά.

Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Στην πραγματικότητα η «εθνική» δεξιά και οι διάφοροι «εθνικιστές» δεν ενδιαφέρονται για τον λαό ή για την φυλή σαν βιολογικές οντότητες. Γι αυτούς η πατρίδα και το έθνος, το πεπρωμένο του, η οικογένεια και οι οικογενειακές αξίες ήταν και είναι αφηρημένες έννοιες χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Αυτό που νοιάζει τους διάφορους ακροδεξιούς «εθνικιστές», είναι μια θέση στο τραπέζι, και ένα μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα, στην ελεύθερη οικονομία της αγοράς.

Για την ελληνική ακροδεξιά που μιλάει ξεδιάντροπα για εθνικό κράτος, οι «σκλαβωμένες» πατρίδες, η Κόκκινη Μηλιά, ο μαρμαρωμένος βασιλιάς και η Μακεδονία έχουν μεγαλύτερη αξία από τα εργασιακά δικαιώματα, την ελαστική εργασία, την κοινωνική ασφάλιση κλπ. Εμείς οι «μπολσεβίκοι» της δεξιάς που βλέπουμε το έθνος ως μια βιολογική πραγματικότητα, γνωρίζουμε ότι μόνο όταν ευημερεί η εργατική και η μεσαία τάξη, δηλαδή η ραχοκοκαλιά ενός Έθνους, το Έθνος μπορεί να ευημερεί και να μεγαλουργεί!

Οι διάφοροι «πατριώτες» και «εθνικιστές» του χώρου έχουν να κάνουν μια επιλογή, ή με το κεφάλαιο και τον καπιταλισμό ή με το λευκό προλεταριάτο και την λευκή εργατική τάξη. Ας κάνουν την σωστή επιλογή, γιατί η Πηγάδα του νεοφιλελευθερισμού αυτή την φορά θα χωρέσει πολλούς.

Ο καπιταλισμός είναι παντού και πάντα ο ίδιος όποια ενδυμασία και αν έχει, φιλελεύθερη, αριστερή ή εθνική. Γιατί ο καπιταλισμός και εν γένει ο οικονομικός φιλελευθερισμός δεν είναι μια οικονομική θεωρία είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.