Ραπ υποκουλτούρα & Αριστερά


Ραπ υποκουλτούρα & ΑριστεράΡαπ υποκουλτούρα & Αριστερά
ΠΗΓΗ: THE HELLENIC FRONT

Ας μιλήσουμε για σαβούρα! Για την μουσική υποκουλτούρα της αριστεράς που σιχαίνεσαι και ακούς παντού γύρω σου αλλά που διστάζεις να μιλήσεις γι’ αυτήν επειδή έχει γίνει μόδα και πλέον όλοι την ακούν σαν κάτι το σπουδαίο.

Θα μιλήσουμε, λοιπόν, για την ραπ σαβούρα που γοητεύει την λευκή νεολαία, την αριστερή υποκουλτούρα που ωραιοποιείται μέσω της τέχνης. Της «τέχνης» που έφεραν οι Νέγροι στην Αμερική. Οι οποίοι, αν κάνουμε μια ιστορική αναδρομή θα δούμε ότι, δεν έχουν προσφέρει τίποτα στην ανθρωπότητα εκτός από την τζαζ. Κι αυτό επειδή πάτησαν οι λευκοί στην γη τους και έφεραν την τεχνολογία γιατί αλλιώς θα έπαιζαν ακόμα μουσική με ξύλα και πέτρες ή με τ’ άντερα κάποιου συγγενή τους ως φωνητικές χορδές!

Η τζαζ, όμως, δεν έχει πλέον τόσο μεγάλη απήχηση όσο έχει η ραπ και η τραπ. Μια ματιά στους στίχους και στην ιστορία της μουσικής αυτής θα μας κάνει να καταλάβουμε και το ήθος της. Ληστείες, ναρκωτικά, πουτάνες, καταναλωτισμός, αναρχία.

Η λευκή νεολαία που έχει την τιμή να ρέει στο Αίμα της ο πολιτισμός και τα τεχνολογικά επιτεύγματα που απολαμβάνει η ανθρωπότητα σήμερα όπως: οι επιστήμες, οι τέχνες, τα γράμματα, η φιλοσοφία, η μηχανική κλπ. (όλων εκ των οποίων πρωτεργάτες υπήρξαν οι αρχαίοι Έλληνες) έχει βυθιστεί στην νέγρικη υποκουλτούρα μη μπορώντας να σκεφθεί, να επαναστατήσει και να δημιουργήσει τίποτα το αξιόλογο.

Στην Ελλάδα οι αριστεροί τροβαδούροι (η πλειοψηφία των οποίων είναι Αλβανοί) που αντιγράφουν την νέγρικη υποκουλτούρα της Αμερικής έχουν μεταδώσει το ήθος τους σε μεγάλο μέρος της νεολαίας. Το κοινό τους αποτελείται περισσότερο από ανήλικους 12 μέχρι 17 χρονών. Και δυστυχώς αυτά τα παιδιά πάνε σε live με τους γονείς τους ή με τη συναίνεσή τους. Δηλαδή εν γνώση των γονέων θα πάει ο πιτσιρικάς να ακούσει τραγούδια που του μαθαίνουν ότι ένας αληθινός άντρας πρέπει να πουλάει ναρκωτικά, να κλέβει, να κάνει σεξ με πουτάνες και στη συνέχεια αφού βγάλει λεφτά από εγκληματικές ενέργειες πρέπει να κάνει ότι κάνουν και οι ράπερ στα βίντεο κλιπς τους. Να ντύνονται σαν καραγκιόζηδες και να πετάνε τα λεφτά τους σε πουτάνες που χορεύουν σαν μαϊμούδες (οι συγκεκριμένοι χοροί όπως το «τουέρκ» είναι δωρεά του νέγρικου πολιτισμού. Ευχαριστούμε και γι’ αυτό Νέγροι!).

Αυτοί οι «καλλιτέχνες» καλούνται στην τηλεόραση, δίνουν συνεντεύξεις και απαντάνε στις ερωτήσεις με υφάκι και άποψη σοβαρού πετυχημένου άνδρα. Μερικοί από αυτούς στην Ελλάδα στηρίζουν ανοιχτά τους αντίφα και προτρέπουν την νεολαία να ψηφίζει σύριζα. Δε λέω μερικοί έχουν το χαβαλέ τους, αλλά ας σοβαρευτούμε.

Ας δούμε το πρόβλημα από τη βάση του. Η βάση απ’ την οποία προέρχεται η κουλτούρα του εγκλήματος είναι η έμφυτη ανάγκη του ανδρός να ρισκάρει και να ζήσει επικίνδυνα δείχνοντας έτσι την ικανότητά του να επιβιώσει στις αντίξοες συνθήκες της ζωής. Ξεκινά από την αρχή της ανθρωπότητας, από τον άνδρα που σκότωνε άγρια ζώα ή και άλλους άνδρες με κίνητρο τα υλικά αγαθά που ήταν απαραίτητα για την επιβίωση αυτού και της οικογένειας του.

Η γυναίκα προσελκύεται από τον άνδρα με βάση τις ικανότητές του για την προστασία και την επιβίωση αυτής και των τέκνων που θα αποκτήσουν. Μην αναρωτιέστε λοιπόν γιατί αρκετές γυναίκες προτιμούν τα «κακά» παιδιά. Και σήμερα, λόγω της έλλειψης υγειών αρρενωπών προτύπων, όπως ήταν άλλοτε οι ήρωες ενός έθνους (πολεμιστές, επαναστάτες κλπ) έλκονται από καρνάβαλους όπως οι δήθεν γκάνγκστερ της ραπ/τράπ μουσικής.

Παράλληλα βλέπουμε κι ένα άλλο μεγάλο κομμάτι του γυναικείου πληθυσμού να προσελκύεται από ένστολους. Το ρίσκο ενός ένστολου για να προστατεύσει την κοινωνία του με κίνδυνο της ζωή του τραβάει τις γυναίκες όπως και στην περίπτωση ενός εγκληματία. Φυσικά για την γυναίκα που έχει στοιχειώδη λογική και γνωρίζει ότι ο ένστολος είναι τσιράκι της ZOG και βασανιστής του λαού του δεν μπορεί να υπάρξει έλξη. Ίσως καταλήξει μόνο σε φετίχ.

Η σαβούρα της ραπ/τράπ στηρίζεται στην ανανδρία. Με πρόσχημα τις ευαισθησίες και τα «ανθρώπινα δικαιώματα», η σαβούρα η ο οποία αποτελείται απο αριστερούς απόγονους της σχολής στη Φρανκφούρτη, προσπαθεί να ποινικοποιήσει την αρρενωπότητα. Και όπου δείτε αριστερές φεμινίστριες να ουρλιάζουν για την τραπ μουσική μιλώντας για διαφήμιση του τραφικινκ και άλλες τέτοιες μαλακίες στην πραγματικότητα από πίσω κρύβεται το κόμπλεξ τους εναντίων της αρρενωπότητας και των ανδρών γενικότερα.

Ούτε το έγκλημα τις ενοχλεί, ούτε το τραφικινκ που είναι ανύπαρκτο στον καλλιτεχνικό χώρο. Όταν λέμε για πουτάνες εννοούμε αυτές που ζηλεύουν οι φεμινίστριες επειδή βγάζουν 5 και 10 χιλιάρικα τη βραδιά από γνωστά ονόματα πλουσίων, όχι αυτές που δουλεύουν στο Μεταξουργείο (εκεί να πάτε να κλάψετε για τραφικινκ, αλλά εκεί δεν αγγίζουμε γιατί πελάτες και νταβατζήδες είναι οι ταλαιπωρημένες μειονότητες).

Η σαβούρα επικροτεί την ανανδρία. Προμοτάρει πούστηδες, τραβέλια, πρεζόνια, αστράτευτους, χοντρούς/χοντρές και κάθε είδους παραφύσην άσελγους και άχρηστους που η αριστερά προσπαθεί να βαφτίσει ως «διαφορετικότητα».

Έχουμε φτάσει στο σημείο, λοιπόν, να θεωρείται περηφάνια να είσαι άχρηστος στη κοινωνία και να μην προσφέρεις απολύτως τίποτα δημιουργώντας σιχαμάρα και αηδία. Στη τελική πάρε και επίδομα επειδή είσαι «διαφορετικός» (δηλαδή άχρηστος), λέει η κυβέρνηση. Ποιος διαφωνεί σε αυτό; Έχουμε και αντιρατσιστικούς νόμους καθίστε καλά κύριοι.

Λογικό μετά να δηλώνουν περήφανα όλοι άχρηστοι αφού είναι τσάμπα!

Την μουσική αυτή ακούν δύο ειδών άνθρωποι:

Τα παιδάκια που γουστάρουν το έγκλημα από μόδα σε φάση γήπεδο, συμμορίες, ναρκωτικά, γκάνια που τα κρατάνε στραβά αράπηδες, ψευτο-αλητεία κι έτσι, αλλά που δεν παύει να παραμένουν παιδάκια ακόμα και στα 30 τους. Είναι οι άνθρωποι που γουστάρουν τη σαβούρα του εγκλήματος, αλλά που δεν πρόκειται να αποκτήσουν ποτέ ουσιώδη επαφή μαζί του γιατί είναι φλώροι. Και υπάρχουν αυτοί που ήταν μέλη της σαβούρας ή συναστράφηκαν με αυτήν και κατάλαβαν ότι «δεν τους κάνει» επειδή δεν είδαν φως στη ζωής τους.

Τα κίνητρα τους είναι δύο:

1) Χρηματικά

2) Ματαιοδοξία (ανάγκη για αυτοπροβολή, κοινωνική αποδοχή, κλπ).

Αιτίες που οδηγούν εκεί:

1) Ανεργία

2) Μόδα

3) Καταπιεσμένη παιδική ηλικία-συσσωρευμένη οργή

4) Έλλειψη επιλογών για επιβίωση, έλλειψη μόρφωσης και γνώσης δημιουργικών ικανοτήτων που οφελούν το κοινωνικό σύνολο

Και πάμε στη μουσική των περήφανων άχρηστων και άναδρων της κοινωνίας αυτής.

Πριν αναφερθώ στη συγκεκριμένη μουσική, όμως, πάμε να διαβάσουμε μαζί ένα στιχάκι ενός ποιητή αριστερής διανόησης για να γελάσουμε και λίγο (εδώ δεν λείπουν όλα τα στοιχεία του ανδρισμού γιατί μιλάμε και για άλλη εποχή).

«Αγαπώ τα τσογλάνια και τους χασίκλες, τους κλέφτες, τις πουτάνες, τους ρεμπέτες και τους πούστηδες γιατί μάχονται κάθε μορφή εξουσίας και τους αγαπώ πιο πολύ γιατί τα καταφέρνουν και επιζούν κόντρα στην αστυνομία, κόντρα στον ποινικό νόμο, κόντρα στην απαίσια ηθική των μικροαστών, κόντρα στον φλογερό εαυτό τους».

Ηλίας Πετρόπουλος

Ναι, και εγώ συγκινήθηκα!

Η σύγχρονη ραπ μουσική που ακούει η νεολαία αν εξετάσουμε σε βάθος τους στίχους κάθε «καλλιτέχνη» θα καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει κανένα σοβαρό νόημα πέρα από απελπισμένες κραυγές που δεν μπορούν να επιβιώσουν σε μια υπεύθυνη κοινωνία. Από τους πιο λάιτ αριστερούληδες που πετάνε δυο τρεις μαλακίες για ρατσισμό, μέχρι τους πιο ακραίους ανθέλληνες, όλοι τους κλαίγονται σαν παιδάκια επειδή δεν μπορούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους σαν άντρες. Κλαίνε για την στρατιωτική θητεία, κλαίνε επειδή δεν έχουν λεφτά, κλαίνε επειδή η γκόμενα τους παράτησε και πήγε με τον φασίστα, κλαίνε επειδή τον χειμώνα βρέχει κλπ. Το κοινό είναι όλοι αιώνιοι φοιτητές, άεργοι, θύματα μπούλινκ, ταλαιπωρημένοι, κοπρίτες παραπονιάρηδες αλήτες κλπ.

Η σαβούρα της αριστεράς, λοιπόν, εκτός από την ανανδρία περιλαμβάνει και οτιδήποτε αντικανονικό και σιχαμένο. Γιατί αυτό; Ρωτήστε τους.

Αριστεροί ως υποστηρικτές των «αδύναμων» ανθρώπων, δηλαδή κάθε πεταμένου πρεζάκια ή κάθε λεχριτη τραβεστο-ομοφυλόφιλου που κάνει πιάτσα (σήμερα είναι και βουλευτές), κάθε ανατολικό λαθρόσκατο που βρωμάει ομονοιακούς υπόνομους και γενικώς ότι αηδιαστικό υπάρχει το έχουν κάνει σημαία.

Παραθέτω μερικά ονόματα από «καλλιτέχνες» όλων των μουσικών σχημάτων που ανήκουν  στην αριστερή σύγχυση και θα καταλάβετε γιατί τους λέμε άπλυτους. Οι περισσότεροι από αυτούς ξεκίνησαν την πορεία τους από τα κατουρόστενα των Εξαρχείων.

«Μίασμα»  «Βδέλυγμα» (ο συγκεκριμένος έχει βγάλει τραγούδι περιγράφοντας το πως έκανε σεξουαλική πράξη με έναν άνδρα)  «Ηχορύπανση» (αυτογνωσία!) «Καμμένα κύτταρα» (επίσης, αυτογνωσία!) «Τοξικά απόβλητα» «Kalazaar» (wtf;)  «Ναυτία» (από τη πρέζα)  «Μεθυσμένα ξωτικά» «Vandaloup» (με λίγα λόγια βανδαλισμος χωρίς λόγο και αιτία)  «Μωρά στη φωτιά» (ακούστε το κομμάτι παυσίπονο θα λιώσετε στο γέλιο)  «Ψοφιοι κοριοι» Περνάμε από την αηδία στα ψυχολογικά.  «Stress» «Αδιέξοδο» «Υστερία» (από τα στερητικά λογικά)  «Αντί»

Δεν μας πειράζει, «αντι» να’ ναι και ότι να ναι, γενικώς η αριστερά πάντα στο «αντι» βασίζεται. Με λίγα λόγια αντί της κανονικότητας, αντί της φύσης.

Μπορώ να βάλω και φωτογραφίες με  αναρχοπάνκιδες που γλείφουν τουαλέτες και να κοιμούνται πάνω σε σκατά, αλλά νομίζω ότι δε χρειάζεται να σιχαθείς άλλο.

Αυτά λοιπόν, για όσους θέλουν να πάρουν μια γεύση αριστερής σαβούρας, υποκουλτούρας και σαπίλας. Ο «ανδρισμός» τους εκτός από την τέχνη, λείπει και στην πραγματική κινηματική τους ζωή, δηλαδή μας τάζουν κρεμάλες και έρχονται οπλισμένοι σε συγκεντρώσεις μας για να μας τσακίσουν όπως λένε και στα πανό τους. Μετά βάζουν τα πόδια στο κεφάλι και τρέχουν μέχρι να φτάσουν στο πιο κοντινό τηλεοπτικό κανάλι για να κλαφτούν ότι τους δέρνουν φασίστες!

Μια ζωή κότες, μια ζωή άναδροι με γυναικείες φωνούλες που στριγκλίζουν για κρεμάλες και σφαίρες σε φασίστες μέχρι να τους βρούμε και στη συνέχεια κλάματα σε κυβερνητικούς για προστασία και μηνύσεις. Οι πιο «σκληροί» απ’ αυτούς κάνουν ληστείες με κινέζικα καλάσνικοφ και στη συνέχεια συλλαμβάνονται και τρώνε ξύλο από τοπικούς γιωτόμπατσους. Μετά πάλι κλάματα σε κυβερνητικούς για τις σφαλιάρες που φάγανε στο τμήμα. Η γυναικουλίστικη τακτική τους δε σταματά εκεί. Ενώσω μιλάνε για αντάρτικα και πόλεμο με το κράτος, όταν πάνε φυλακή συνεχίζουν να κλαίγονται σε αυτό για να πάρουν άδειες. Το κράτος που δήθεν πολεμάνε τους δίνει άδειες κανονικά, τους αφήνει να σπουδάζουν εκτός φυλακής και τους μειώνει τις ποινές. Το κράτος που δήθεν πολεμούν είναι το ίδιο που κάνει μνεία στη βουλή γι’ αυτούς!

Κακομαθημένα αστράτευτα παιδάκια που δεν έχουν αρχίδια.  

Και επειδή αναφέρθηκα στη μουσική θα πω ότι όλα αυτά ξεκινούν από τον 14χρονο που νομίζει ότι σκέφτεται ακούγοντας ραπ, μετά εξελίσσεται ακούγοντας άλλες παρόμοιες μαλακίες και φτάνει στην ολική καταστροφή του διαβάζοντας Μαρξ.

Κάτι που ξεκινά από την εφηβική παρόρμηση και καταλήγει στην ιδεολογική καταθλιψιομανία. Στον μηδενισμό της πνευματικότητας και στην αντίδραση ενάντια στη λογική.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε από πλευρά μας είναι να καταλάβουμε ότι η τέχνη είναι το βασικότερο κομμάτι στο πόλεμο που διεξάγουμε. Έχουμε χαρίσει την τέχνη στην αριστερά αδιαφορόντας το πόσο κόσμο έχει προσελκύσει. Λες και ο μέσος στρέιτ Έλληνας έχει σκοτούρες για τον πούστη, τον πρεζάκια και τον Πακιστανό. Ούτε οι αριστεροί είχαν μέχρι να τους ρουφήξει η «τέχνη».

Εάν δημιουργήσουμε την δική μας τέχνη είναι σίγουρο πως θα κυριαρχήσουμε!

Ζήτω η Νίκη!

Πάνος Α.