Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt
Search in comments
Filter by Custom Post Type

Smiley face

Νέα επίδειξη μίσους στον εθνικισμό από τον Αβραμόπουλο δίχως ίχνος ντροπής

Νέα επίδειξη μίσους στον εθνικισμό από τον Αβραμόπουλο δίχως ίχνος ντροπήςΝέα επίδειξη μίσους στον εθνικισμό από τον Αβραμόπουλο δίχως ίχνος ντροπής
ΠΗΓΗ
Σε νέες δηλώσεις, τις οποίες θα ζήλευαν και οι συριζαίοι, προχώρησε ο Ευρωπαίος Επίτροπος για θέματα μετανάστευσης Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Ο κοσμοπολίτης αποτυχημένος πολιτικάντης συνεχίζει να υπερασπίζει την πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» της Μέρκελ και στην πρόσφατη συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα Handelsblatt φρόντισε, για μια ακόμη φορά να κουνήσει αυστηρά το δάχτυλό του κατά του «εθνικισμού», του «λαϊκισμού», της «ξενοφοβίας» και των «κλειστών συνόρων».

Να ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα: «Η πολιτική μας θα πρέπει να αποτυπώνει τις αξίες μας, όχι τους φόβους μας… Γνωρίζουμε από το παρελθόν ότι ο εθνικισμός και τα σκληρά κλειστά σύνορα μπορούν να προκαλέσουν διενέξεις ή ακόμη και πολέμους. Οι λαϊκιστικές αφηγήσεις του σήμερα θα μπορούσαν να γίνουν ένα μαύρο σύννεφο πάνω από το κοινό μας μέλλον».

Δεν παρέλειψε το απαραίτητο «γλείψιμο» στην «Μαντάμ Μέρκελ» (όπως την αποκαλούσε κάποτε ο Τσίπρας): «Η Γερμανία έδωσε στην προσφυγική κρίση του 2015 το παράδειγμα για το τι σημαίνει αλληλεγγύη. Η Καγκελάριος Μέρκελ δέχτηκε δριμεία κριτική για την πολιτική της, όμως υπερασπίστηκε τις ευρωπαϊκές αξίες. Και η Γαλλία ή η Ολλανδία βοήθησαν ήδη από νωρίς».

Στο τέλος, με χαρακτηριστικό θρασύδειλο ύφος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος προσπάθησε να… τρομάξει τις κυβερνήσεις των κρατών εκείνων που δεν είναι διαθέσιμες να καταστήσουν – καταντήσουν τις χώρες τους σε απέραντες αποθήκες ανθρώπινων ψυχών, καθώς μίλησε για «μεμονωμένες κυβερνήσεις», οι οποίες δεν θα είναι για πάντα στην εξουσία και οι οποίες «διακινδυνεύουν» όσα έχουν πετύχει οι χώρες τους.

Θα έπρεπε να γνωρίζει ο Αβραμόπουλος ότι η αμφισβήτηση και -πολύ περισσότερο- η άρνηση της πολιτικής των «ανοιχτών συνόρων» αποτελεί μια πολιτική άποψη η οποία κερδίζει έδαφος σε ολοένα και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Όσο για την προφανή απαξίωση για «μεμονωμένες κυβερνήσεις», οι οποίες «δεν θα είναι για πάντα στην εξουσία», ο Αβραμόπουλος σίγουρα δεν δικαιούται να ομιλεί.

Ο χαρακτηριζόμενος την δεκαετία του ’90 ως «κύριος τίποτα», που επειδή κέρδισε τους πολιτικά χειρότερα ανύπαρκτους απ’ αυτόν Πάγκαλο και Δαμανάκη νόμιζε ότι είναι πολιτικός Α’ διαλογής, φρόντισε να δικαιολογήσει στα χρόνια που πέρασαν τον τίτλο του. Έκανε ένα κόμμα, το οποίο δεν συμμετείχε ποτέ στις εκλογές και γύρισε καταεξευτελιζόμενος στην ΝΔ. Στην συνέχεια είδε ότι δεν μετράει ούτε ως «δελφίνος», κρύφτηκε πίσω από τον Σαμαρά, νομίζοντας ότι με την σύμπραξη μαζί του θα γίνει το «νούμερο 2» της ΝΔ, αλλά ο αλαζόνας, εκδικητικός και κακόψυχος μεσσήνιος αποστάτης του 1993 τον εξουδετέρωσε ολοκληρωτικά και τον ξαπέστειλε στο εξωτερικό.

Ο Τσίπρας «έσπαγε πλάκα» μαζί του, αφήνοντας τον να νομίζει ότι θα τον κάνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας(!), μέχρι που τον «άδειασε» με την επιλογή Παυλόπουλου. Σήμερα, έχει εξελιχθεί στο «παιδί για τα θελήματα» της Μέρκελ και των άλλων συστημικών πολιτικάντηδων της Ε.Ε. οι οποίοι θέλουν να μετατρέψουν την Ευρώπη σε άντρο λαθρομεταναστών. Ο κάποτε φιλόδοξος αυτός μεγαλοαστός σε λίγο καιρό δεν θα είναι γνώριμος ούτε από τον θυρωρό της πολυκατοικίας του (που λέει ο λόγος…).