Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt
Search in comments
Filter by Custom Post Type

Smiley face

H παγίδα των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων”

H παγίδα των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων”H παγίδα των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων”
ΠΗΓΗ

Η ψήφιση του σχετικά πρόσφατου νομοσχεδίου για την δυνατότητα-δικαίωμα αναδοχής παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων αποτελεί μια πρώτης ευκαιρία να δούμε τις ευρύτερες επιπτώσεις του. Καταρχάς, έχω την εντύπωση ότι η αίσθηση της αλαζονείας διακατέχει ακράδαντα το κυβερνητικό στρατόπεδο, έτσι ώστε όχι μόνο να μην κρατήσει το παραμικρό πρόσχημα, αλλά να επιχειρήσει μια ξεκάθαρη «επίδειξη δύναμης», εάν βεβαίως μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι τέτοιο το… θέαμα που είδαμε στα θεωρεία της Βουλής. Μιλώ φυσικά για την εικόνα με το δασύτριχο ανθρώπινο ον, το οποίο φορούσε γυναικεία ρούχα και απαιτεί να το χαρακτηρίζουν ως… ουδέτερο πλάσμα.

Είναι σίγουρο ότι η τραγελαφική οπτικά αυτή εικόνα θα έφερε σε δύσκολη επικοινωνιακή θέση ακόμη και αρκετούς από τους υποστηρικτές τους συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε τους «δικαιωματάκηδες» του ΣΥΡΙΖΑ να αφήσουν ανενόχλητο τον συγκεκριμένο άνθρωπο να… επιδεικνύει στα θεωρεία της Βουλής την στυλιστική του επιλογή, με το διαδίκτυο να παίρνει «φωτιά» από τα σχετικά σχόλια πάνω στο θέ(α)μα αυτό.

Επί της ουσίας, η μόνη πραγματική έγνοια του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είναι η συμβολή του στην υπηρεσία του καλοστημένου σχεδίου αποδόμησης και διάλυσης της παραδοσιακής δομής της Ελληνικής Οικογένειας και κατ’ επέκταση του «σκελετού» της κοινωνίας όλης. Λες και διαβάζαμε «βουλωμένο γράμμα» ή ακούγαμε χιλιοπαιγμένη κασέτα, γνωρίζαμε εκ των προτέρων ότι η άρθρωση διαφορετικού λόγου, η όρθωση αναστήματος υπέρ των αληθινών πατροπαράδοτων Ελληνικών Αρχών και Αξιών συνεπαγόταν αυτόματα τις εκφράσεις «χριστιανοταλιμπάν», «μισαλλόδοξος», «οπισθοδρομικός», «σκοταδισμός» και φυσικά «ομοφοβικός», με τον κίνδυνο της ποινικής δίωξης να αιωρείται σαν δαμόκλειος σπάθη για όσους θέλησαν να πάνε κόντρα στις επιταγές της «πολιτικής ορθότητας» και του «προοδευτισμού».

Τι σημαίνει, όμως, προοδευτικός στην πραγματικότητα; Αληθινός προοδευτικός δεν είναι αυτός που υιοθετεί(…) απαρέγκλιτα οτιδήποτε καινούργιο π(λ)ασάρουν οι εγκέφαλοι του «νεωτερισμού», ούτε αυτός που εγκολπώνεται ακρίτως ό,τι του σερβίρουν το πολιτικό, επιχειρηματικό και τηλεοπτικό κατεστημένο. Αντιθέτως, αληθινός προοδευτικός είναι αυτός που μπορεί και θέτει όρια, υπακούει στους φυσικούς κανόνες και αντιστέκεται σθεναρά στο ρεύμα της ισοπέδωσης των πάντων. Είναι εκείνος που έχει το ηθικό σθένος να αντισταθεί στην απατηλή λεξιμαγεία του «δικαιωματισμού» και της άνευ ορίων κατάχρησής του από τους επίδοξους αποδομητές της Παράδοσης, των Ηθών, των Εθίμων. Μετά το «δικαίωμα» να δολοφονούνται με τις εκτρώσεις τα αγέννητα παιδιά στα πλαίσια «αυτοδιαχείρισης»(!) του γυναικείου σώματος, μετά το «δικαίωμα» να συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης τα ομόφυλα «ζευγάρια», μετά το «δικαίωμα» να αλλάζουμε ταυτότητα φύλου στα 15 έτη, «αλλάζοντας τα φώτα» στην φυσική νομοτέλεια και τους όρους της δημιουργίας, το επόμενο στάδιο (μέχρι στιγμής) είναι το προαναφερθέν πρόσφατο νομοσχέδιο.

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για να αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε ότι τόσο η αριστερά όσο και οι (γνωστοί και ως «φιλελέφτ») φιλελεύθεροι συνοδοιπόροι της χρησιμοποιούν, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, το «ρόπαλο» ιδεολογικής και πολιτικής επιβολής που ονομάζεται «ανθρώπινα δικαιώματα», με μια ερμηνευτική διάθεση «λάστιχο», η οποία περιλαμβάνει στην ατζέντα της (και) όσα αναφέρθηκαν νωρίτερα. Μια τέτοια έκ-φράση, όπως τα «ανθρώπινα δικαιώματα», ενώ θα έπρεπε να είναι απόλυτα σεβαστή, λόγω του «διευρυμένου» περιεχομένου της έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τις αντιλήψεις της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού. Μάλιστα, η νοηματική αυθαιρεσία της συγκεκριμένης ορολογίας ως «ρόπαλο» από την αριστερή και φιλελεύθερη «αστυνομία σκέψης», γίνεται πλέον αντιληπτή ως μια προσπάθεια τόσο ψυχολογικού εκβιασμού όσο και ποινικού φόβου, προκειμένου να σταματήσει να εκφέρεται η αντίθετη άποψη πάνω σ’ αυτήν την ατζέντα του «δικαιωματισμού».

Εκφέρεις άποψη εναντίωσης στον «γάμο» μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου φύλου; Αρνείσαι την λαθρομετανάστευση στην Πατρίδα σου; Δεν δέχεσαι την αναδοχή ή την υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων; Δεν συμφωνείς με την δημιουργία τζαμιού στην πόλη σου; Η απάντηση σ’ όλες αυτές τις αντιρρήσεις είναι κοινή, μονότονη, συνεχής: «Ανθρώπινα δικαιώματα». Η ευρύτητα, όμως, του περιεχομένου της σε συνδυασμό με την υπερβολική χρήση του συγκεκριμένου όρου σημαίνει τελικά και την απονοηματοδότησή του. «Ανθρώπινα δικαιώματα» με συγκεκριμένο «target group», το οποίο δείχνει και την μονόπλευρη ισχύ και σημασία του. «Ανθρώπινο δικαίωμα» η αναδοχή (σήμερα) και η υιοθεσία (αύριο) παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, αλλά για τα υπόλοιπα παιδιά των παραδοσιακής υφής οικογενειών φαίνεται ότι αυτός ο όρος δεν ισχύει.

Προφανώς, το να καταργούνται τα επιδόματα σε τρίτεκνες οικογένειες, καθώς και η κατάργηση φοροαπαλλαγών σε οικογένειες, όπως οι δαπάνες για φροντιστήρια κ.λπ., δεν συνιστούν «ανθρώπινο δικαίωμα». Εκεί η «ευαισθησία» και η «κοινωνική συνείδηση» πάνε περίπατο. Εξαντλούνται μόνο στην ικανοποίηση των αιτημάτων του περιθωρίου των «τρανσέξουαλ», των «ίντερσεξ», των «κουήρ», των «αντισέξουαλ», των «ουδετερόφυλων» και των υπόλοιπων κατηγοριών-λεκτικών εφευρημάτων της «new speak» γλώσσας της «πολιτικής ορθότητας».

Οι συριζαίοι και οι εκούσιοι και ακούσιοι συνοδοιπόροι τους απολαμβάνουν με σαδιστικό τρόπο την διαχείριση της εξουσίας, έτσι ώστε να μπορούν να προσβάλλουν όλες τις βασικές Αξίες και Αρχές του Ελληνικού Λαού και να ισοπεδώσουν τα δύο νοητά κάστρα του, αυτά της Οικογένειας και της Θρησκείας. Ηδονίζονται να βάλλουν κατά της κανονικότητας και της φυσικής ευπρέπειας, εκτοξεύοντας αρλουμπολογίες και κάνοντας νόμους τις αφύσικες ιδεοληψίες τους. Αυτή η ύβρις απέναντι στους νόμους της Φύσης και της Ζωής θα φέρει σε βάθος χρόνου και την έλευση της Νεμέσεως. ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!